Inflanor to lek w postaci tabletek powlekanych, stosowany do objawowego, krótkotrwałego leczenia bólu. Działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo.

Skład

Substancją czynną leku jest ibuprofen (Ibuprofenum).
Każda tabletka powlekana Inflanor, 200 mg zawiera 200 mg ibuprofenu.
Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza 2910/5, kwas stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka: hypromeloza 2910/5, makrogol 300, talk, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek, żółty (E 172).

Dawkowanie

• Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według wskazań lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Lek przeznaczony jest do krótkotrwałego stosowania.
• Tabletkę należy połknąć, popijając szklanką wody. Nie rozgniatać, żuć ani ssać tabletki, aby uniknąć podrażnienia żołądka lub gardła. Jeśli pacjent ma wrażliwy żołądek, zaleca się przyjmowanie tego leku z jedzeniem.
• Dzieci o masie ciała 20-29 kg (w wieku 6-9 lat): Maksymalna dawka dobowa: 600 mg (3 tabletki po 200 mg). Jedna tabletka 200 mg, 1 do 3 razy na dobę w razie potrzeby. Pomiędzy kolejnymi dawkami należy zachować co najmniej 4 do 6 godzin przerwy.
• Dzieci o masie ciała 30-40 kg (w wieku 10-12 lat): Maksymalna dawka dobowa: 800 mg (4 tabletki po 200 mg). Jedna tabletka 200 mg, 1 do 4 razy na dobę, z przerwami co najmniej 4 do 6 godzin pomiędzy dawkami.
• Dorośli i młodzież o masie ciała od 40 kg (w wieku powyżej 12 lat): Maksymalna dawka dobowa:1200 mg. Dawkę należy przyjmować w następujący sposób: Tabletki 200 mg: Jedna do dwóch tabletek przyjmowanych jako dawka pojedyncza lub 3 do 4 razy na dobę. Pomiędzy dawkami należy zachować co najmniej 4 do 6 godzin przerwy. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 6 tabletek. Jednorazowa dawka większa niż 400 mg nie zapewnia lepszego złagodzenia bólu.

Działanie

Ibuprofen należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Wykazuje także zdolność odwracalnego zahamowania agregacji płytek krwi.

Wskazania

Inflanor jest wskazany do krótkotrwałego objawowego leczenia łagodnego do umiarkowanego bólu, migreny, pierwotnego bolesnego miesiączkowania i (lub) gorączki u dorosłych i młodzieży.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku, jeśli pacjent: ma nadwrażliwość na ibuprofen lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu leczniczego; kiedykolwiek miał reakcje nadwrażliwości w wywiadzie (np. skurcz oskrzeli, astma, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) związane ze stosowaniem kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ); ma zaburzenia krzepnięcia krwi i stany obejmujące zwiększoną skłonność do krwawień; ma czynne wrzody trawienne lub nawracające owrzodzenie lub krwawienie z przewodu pokarmowego w wywiadzie (dwa lub więcej ewidentne epizody rozpoznanego owrzodzenia lub krwawienia); ma krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforację w wywiadzie związaną z uprzednim stosowaniem NLPZ; ma krwawienie mózgowo-naczyniowe lub inne czynne krwawienie; ma zaburzenia hemopoezy; ma ciężką niewydolność wątroby lub ciężką niewydolność nerek (przesączanie kłębuszkowe poniżej 30 ml/min).

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane są bardziej prawdopodobne po stosowaniu dużych dawek i długotrwałym leczeniu.

Przerwać przyjmowanie leku Inflanor i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych: Obrzęk naczynioruchowy (może dotyczyć do 1 na 10 000 osób) z takimi objawami jak: obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudność w przełykaniu, wysypka i trudność w oddychaniu.; Czarne, smoliste stolce lub wymiociny z domieszką krwi (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób); Ciężkie zmiany skóry i błon śluzowych, takie jak nekroliza naskórka i (lub) rumień wielopostaciowy (bardzo rzadko występujące działanie niepożądane). Dodatkowo mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne znane jako zespół DRESS. Do objawów zespołu DRESS należą: wysypka skórna, gorączka, obrzęk węzłów chłonnych oraz zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek). Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych); Czerwona łuskowata wysypka ze zgrubieniami pod skórą i pęcherzami, umiejscowiona przeważnie w fałdach skórnych, na tułowiu i kończynach górnych, z gorączką występująca na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa). Częstość występowania nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych); Niewyraźne widzenie lub inne problemy z oczami, takie jak wrażliwość na światło, utrata wzroku (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób).

Inne działania niepożądane występujące:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób): zgaga, bóle brzucha, niestrawność; zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, złe samopoczucie, wymioty, wiatry, zaparcia.

Często (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów): wrzód przewodu pokarmowego z perforacją lub bez perforacji; zapalenie jelita i zaostrzenie zapalenia jelita grubego (zapalenie okrężnicy) i przewodu pokarmowego (choroba Leśniowskiego-Crohna) oraz powikłania uchyłków jelita grubego (perforacja lub przetoka); mikroskopijne krwawienia z jelita, które mogą powodować niedokrwistość; Owrzodzenia i stany zapalne jamy ustnej; ból głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zmęczenie, pobudzenie, bezsenność i drażliwość.

Niezbyt często (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów): zapalenie błony śluzowej żołądka; choroby dotyczące nerek, w tym rozwój obrzęku, zapalenie nerek i niewydolność nerek; katar, astma; wysypka, zwiększona wrażliwość skóry na słońce; reakcja nadwrażliwości, taka jak pokrzywka, świąd.

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów): depresja, stany splątania, omamy; zespół tocznia rumieniowatego; zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi i innych enzymów wątrobowych, zmniejszenie wartości hemoglobiny i hematokrytu, zahamowanie agregacji płytek krwi i wydłużenie czasu krwawienia, zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy i zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów): nieprzyjemne uczucie bicia serca, niewydolność serca lub zawał serca lub wysokie ciśnienie krwi; zaburzenia powstawania krwinek (z objawami takimi jak: gorączka, ból gardła, powierzchniowe owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, krwawienia z nosa i skóry); dzwonienie lub brzęczenie w uszach; zapalenie przełyku lub trzustki; zwężenie jelita; uszkodzenie wątroby powodujące żółtawe przebarwienie skóry lub białkówek oczu oraz zatrzymanie płynów w organizmie; zapalenie błony mózgowej (bez zakażenia bakteryjnego); uszkodzenie tkanki nerek; łysienie; reakcje psychotyczne; zapalenie naczyń krwionośnych; ibuprofen może maskować objawy zakażenia, nasilenie zakażenia lub powikłania zakażenia. Jeśli pacjent zażywa ten lek w czasie zakażenia, a objawy zakażenia utrzymują się lub nasilają, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych): mrowienie rąk i stóp; niepokój; osłabiony słuch; ogólne złe samopoczucie; zapalenie nerwu wzrokowego, które może powodować zaburzenia widzenia; mała liczba neutrofilii (rodzaj białych krwinek).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza, jeśli pacjent: ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby; ma astmę; ma katar sienny, polipy nosa lub przewlekłe, obturacyjne choroby układu oddechowego, ze względu na zwiększone ryzyko reakcji alergicznych; przyjmuje również leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia; ma choroby serca, takie jak niewydolność serca, dusznica bolesna (ból w klatce piersiowej), pacjent miał atak serca, operację pomostowania, występuje u pacjenta choroba tętnic obwodowych (słabe krążenie krwi w rękach, nogach lub stopach z powodu zwężenia lub zablokowania tętnic) lub jeśli pacjent przeszedł jakikolwiek udar (w tym mini udar lub przemijający atak niedokrwienny); ma nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, występuje u niego zwiększone stężenie cholesterolu, w rodzinie pacjenta występowała choroba serca lub udar, lub jeśli pacjent pali tytoń; ma toczeń rumieniowaty układowy (zaburzenie układu odpornościowego) lub mieszana choroba tkanki łącznej (ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych); ma chorobę wrzodową przewodu pokarmowego, taką jak choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego; ma problem z prawidłowym mechanizmem krzepnięcia krwi; był ostatnio poddany rozległemu zabiegowi chirurgicznemu; jest w ciąży, karmi piersią; ma zakażenie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje: leki o działaniu przeciwzakrzepowym (takie jak rozrzedzające krew/zapobiegające powstawaniu zakrzepów, takie jak kwas acetylosalicylowy, warfaryna, tyklopidyna); leki obniżające ciśnienie krwi (inhibitory ACE, takie jak kaptopryl, leki beta-adrenolityczne, takie jak leki zawierające atenolol, leki będące antagonistami receptora angiotensyny II, takie jak losartan); inne leki z grupy NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, ponieważ leki te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia wrzodów trawiennych lub krwawienia z przewodu pokarmowego; metotreksat (stosowany w leczeniu raka i chorób autoimmunologicznych); digoksyna (stosowana w leczeniu różnych chorób serca); fenytoina (stosowana w zapobieganiu występowania napadów padaczkowych); lit (stosowany w leczeniu depresji i manii); leki moczopędne oszczędzające potas, ponieważ może to prowadzić do hiperkaliemii (zwiększonego stężenia potasu we krwi); cholestyramina (stosowana w leczeniu zwiększonego stężenia cholesterolu); aminoglikozydy (leki przeciw niektórym rodzajom bakterii); SSRI (leki o działaniu przeciwdepresyjnym), takie jak paroksetyna, sertralina, cytalopram; moklobemid (RIMA – lek stosowany w leczeniu depresji lub fobii społecznej); cyklosporyna, takrolimus (w celu obniżenia odporności po przeszczepieniu narządu); zydowudyna (stosowana w leczeniu pacjentów zakażonych wirusem HIV); rytonawir (stosowany w leczeniu pacjentów zakażonych wirusem HIV); mifepryston; probenecyd lub sulfinpyrazon (w leczeniu dny moczanowej); antybiotyki chinolonowe, ponieważ może być zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek; pochodne sulfonylomocznika (w leczeniu cukrzycy typu 2); kortykosteroidy (stosowane w stanach zapalnych); bisfosfonianów (stosowanych w osteoporozie, chorobie Pageta oraz w celu zmniejszenia zwiększonego stężenia wapnia we krwi); okspentyfilina (pentoksyfilina) (stosowana w leczeniu chorób krążenia w tętnicach nóg lub rąk); baklofen (lek zwiotczający mięśnie); inhibitory CYP2C9, ponieważ jednoczesne podawanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9).

Stosowanie leku z jedzeniem i piciem

Jeśli pacjent ma wrażliwy żołądek, zaleca się przyjmowanie tego leku razem z jedzeniem. Należy unikać alkoholu, ponieważ może on nasilać działania niepożądane tego leku, szczególnie te dotyczące żołądka, jelit lub mózgu.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku u kobiet w ciąży.

Decyzję o stosowaniu leku w okresie karmienia piersią podejmuje lekarz. Ibuprofen może w niewielkich ilościach przenikać do mleka matek karmiących. W przypadku krótkotrwałego przyjmowania ibuprofenu w dawkach zalecanych, szkodliwy wpływ na niemowlęta wydaje się mało prawdopodobny.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie należy stosować leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat.